W pierwszej kolejności chcę poznać swojego pacjenta. Chcę wiedzieć, czym się zajmuje, jak wygląda jego dzień, co mu aktualnie dolega i jaka jest jego przeszłość. Dlatego zawsze przeprowadzam wywiad z pacjentem, gdyż pozwala mi on stworzyć wstępną hipotezę.

Następnie przechodzę do badania pacjenta. Oceniam jego sylwetkę, wykonuję testy funkcjonalne, sprawdzam ruchomość stawów, oceniam mięśnie pod kątem ich wydolności i powięź pod kątem „sklejeń”, a także przeprowadzam tzw. protokół palpacyjny. Całe badanie pozwala mi prześledzić schemat rozchodzenia się napięcia w ciele pacjenta oraz udoskonalić hipotezę terapeutyczną o to, skąd może pochodzić problem pacjenta i jak go rozwiązać.

Niestety człowiek nie jest maszyną, którą da się naprawić w mgnieniu oka i na podstawie jednego podręcznika. Co więcej, w świecie fizjoterapii istnieje zjawisko, że im się jest lepszym terapeutą, tym cięższe przypadki pacjentów zaczynają przychodzić do gabinetu. A że zależy mi na odwiedzających mnie osobach i chcę dla nich jak najlepiej, to zdarza się, że muszę zabrać pracę do domu. Wtedy na chłodno analizuję najbardziej uporczywe dolegliwości moich pacjentów. Ponownie sięgam po skrypty z kursów, książki, czy badania naukowe i szukam w nich rozwiązań problemu. Bo dobro pacjenta jest dla mnie najważniejsze!

W trakcie wizyty staram się też edukować moich podopiecznych, ponieważ im pacjent lepiej orientuje się w swoim zdrowiu, tym dłużej je zachowa. Dlatego gorąco zachęcam do zadawania mi dodatkowych pytań, bo wtedy z wizyty wyniesie się więcej.